Bir Garip Karikatür

Herkes ya paylaşıyor ya da hikayeye atıp altına şunu yazıyor: Son zamanlarda gördüğüm en güzel karikatür. 

Hayır değil.

Birincisi bir ailede herkes aynı anda bir şey yapmaz, yapamaz. İmkansız. Herkes okurken çok mutlu. Yahu bunların biri bile bir şey düşünmez mi? Garip.

İkincisi baba en rahat koltukta ve evin otoritesi olarak resmedilmiş. Anne ikinci sınıf ve çok rahatsız bir koltuk üzerinde. 

Üçüncüsü erkek evlat neden uzun koltukta ve baba gibi çok rahat ve kız evlat neden halı üzerinde ve anne gibi ikinci sınıf muamelesi görmekte?

Ayrıca kedi ve köpek de zoraki bir şekilde fotoğrafta yer alıyor. Hadi kediyi geçelim. Yahu köpek çocuğu hiç mi rahatsız etmiyor? Çocuk nasıl okuma odaklı ve mutlu? 

Bunu yapan kişi büyük ihtimalle anne baba okursa evlatlar da okur demek istiyor. İyi ama ailenin konumlandırılışından herkesin o an okumaya odaklı olmasına kadar her şey iğreti ve garip. Üstüne üstlük az evvel de üstüne basarak dediğim gibi karikatür, "Yahu kimse şu köpekten rahatsız değil mi?" dedirtiyor. 

Bana diyebilirsiniz, "İyi ama çocuklar tablet, bilgisayar eline almıyor. Ne güzel kitap alıyor." İyi de kardeşim herkes kitap okumayı sevecek diye bir şey yok. Ayrıca ben 90'lar kuşağı biriyim ve ben elime tetris almadan yapamazdım. Her çağ her çocuğa kendi getirilirleri ile gelir. Bırakın çocuk çağın getirdiğine ayak uyursun, kendini öğrensin. Ben telefonu benden İyi bilen bir çocuk görünce mutlu oluyorum.

Çocukları yargılamayin, kendi kalıp düşüncenizde boğmayin. Kontrol edin ama boğmayın.