İKİ GÖÇMEN AŞIĞIZ (Şiir)



İKİ GÖÇMEN AŞIĞIZ

Kentlerden kentlere gidiyoruz
Zamanın sessizliğini paylaştıkça  
Büyütüyoruz aşkımızı
Kentler güzelleşiyor biz gittikçe

Akan sularsa eğer bir aşkı gürleten
Atlıyoruz o halde seninle bulduğumuz ilk nehre
Sonra yeniden gidiyoruz 
Aşkımızı büyütmek için başka kentlere

Sen ve ben göçebe yaşıyoruz
Bazen de fazla ciddiye alıyoruz hayatı
Zaman akıp giderken biz yine yollara düşüyoruz
Yeter ki birbirimizden göçmeyelim diye

Göçmenlik yazılmışsa alnımıza 
Aşıklık gelmişse başımıza
Seninle yeniden düşmeliyiz yollara
İki göçmen aşık olarak el ele

Dipnot: Bu şiir Sinada Dergisi 35. Sayısında (2022 İlkbahar -- Mart Ayı-- Sayısı) yayınlamıştır.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Nietzsche'nin Kırbaçlanan Ata Ağlayışı

H.G Wells-Dünyalar Savaşı: Dünyayı Kaosa Sürükleyen İlk Kitap

Kerb (Sıkıntı) Bela - Kerbela